Цынк

Цынк — сінявата-белы метал, крохкі пры пакаёвай тэмпературы, але больш падатлівы пры ўмераным награванні. Асноўнае яго прымяненне — ацынкоўванне: пакрыццё жалеза або сталі для абароны ад іржы. Цынк паддаецца карозіі лягчэй за жалеза, таму можа абараняць метал пад сабой, нават калі пакрыццё падрапана. У сумесі з меддзю цынк утварае латунь — сплаў, які выкарыстоўваюць у музычных інструментах і водаправодных клапанах. У прыродзе цынк сустракаецца пераважна ў мінералах, такіх як сфалерыт, які змяшчае сульфід цынку, часта побач са свінцовымі і меднымі рудамі. Каб атрымаць метал, руду абагачаюць і звычайна награваюць на паветры, утвараючы аксід цынку. Яго раствараюць у кіслаце, а затым з ачышчанага раствору вылучаюць цынк з дапамогай электрычнага току.