Το ουράνιο είναι ένα ραδιενεργό, αργυρόγκριζο μέταλλο της οικογένειας των ακτινιδών. Υπάρχει στη φύση σε μικρές ποσότητες στα πετρώματα, στο έδαφος και στο νερό, αλλά οι ποσότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν προέρχονται από ορυκτά που περιέχουν ουράνιο, όπως ο ουρανινίτης. Οι μεταλλωρύχοι εξορύσσουν μεταλλεύματα ουρανίου, τα οποία στη συνέχεια υποβάλλονται σε επεξεργασία για τη συγκέντρωση του ουρανίου. Το μεγαλύτερο μέρος του φυσικού ουρανίου είναι ουράνιο-238, ενώ λιγότερο από το ένα τοις εκατό είναι ουράνιο-235. Σε πολλούς πυρηνικούς σταθμούς, το καύσιμο ουρανίου εμπλουτίζεται ώστε να αυξηθεί η αναλογία του ουρανίου-235, τα άτομα του οποίου μπορούν να διασπαστούν και να απελευθερώσουν ενέργεια μέσω μιας αυτοσυντηρούμενης αλυσιδωτής αντίδρασης. Το ουράνιο-238 μπορεί επίσης να μετατραπεί μέσα σε αντιδραστήρα σε πλουτώνιο-239, ένα άλλο πυρηνικό καύσιμο. Ενώσεις του ουρανίου έχουν χρησιμοποιηθεί και για τον χρωματισμό γυαλιού και κεραμικών· πρόκειται για χρήση των ενώσεων, όχι του ίδιου του μετάλλου.